چشم ها ، پرسش بي پاسخ حيراني ها
 
دست ها، تشنه تقسيم فراواني ها
 
با گل زخم، سر راه تو آذين بستيم
 
داغ هاي دل ما جاي چراغاني ها
 
حاليا، دست كريم تو براي دل ما
 
سر پناهي است در اين بي سر و ساماني ها
 
وقت آن شد كه به گل حكم شكفتن بدهي
 
اي سر انگشت تو آغاز گل افشاني ها
 
فصل تقسيم گل و گندم و لبخند رسيد
 
سايه امن كساي تو مرا بر سر بس
 
تا پناهم دهد از وحشت عرياني ها
 
چشم تو لايحه روشن آغاز بهار
 
طرح لبخند تو پايان پريشاني ها 

خدایا !

 شاید مرا دیگر فردایی نباشد .

 پس امروز را به من ببخش تا آنرا در هوای تو سر کنم .

 شاید دیگر الهامی نباشد تا باز از تو گویم پس بگذار در تکرار سخن

 آخر بمانم

 و در جایی که جز من و تو کس دیگری نیست خود را از آن تو بدانم

 که تو مرا برای خود آفریدی

 زندگی را با نگاهی به من آموختی و مرا در مرگ دریافتی و تو با

 صداقت

 بمن گفتی دنیا بی مهر است .

تو از وفای جهان دیگری گفتی ژس مجموعه ای از مهرت تردید مرا

 شکست

 و در ملک تو از غیر تو بی نیاز گشتم

 ای آنکه تولدم را به من بخشیدی جز زندگی چه دارم که در پایت

 بریزم .